เรื่องราวของชายคนหนึ่ง
ที่ชีวิตต้องเจอเหตุการณ์ที่แปรเปลี่ยนอยู่เสมอ
เจอกับสงครามและเหตุการณ์ที่พรากคนที่เขารักไปตลอกกาล
...
อ่านหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกเมื่อเทอมที่ผ่านมา
ทั้งๆที่ชายคนนี้ต่อสู่มาได้จนถึงจุดที่พอใจกับชีวิตแล้ว
แต่ผมกลับรู้สึกหดหู่เมื่อหยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่านอีกครั้ง
...
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคมที่ผ่านมา
ในเทืองหลวงของหลายประเทศจัดงานอย่างยิ่งใหญ่
เนื่องในโอกาสครบรอบ 60 ปี
วันแห่งชัยชนะ..
ของใคร?
...
9 พฤษภาคม 1945
เยอรมนีประกาศยอมแพ้
สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในฝั่งยุโรป
ฟังดูเป็นเรื่องน่ายินดี
แต่ชีวิตของผู้คนหลังสงครามจะเป็นอย่างไร?
เศรษฐกิจที่พังทลาย
สภาวะข้าวยากหมากแพง
ความเจ็บป่วย ความพิการ
ครอบครัว คนที่รัก จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
...
ชายคนนี้ไม่ได้ผ่านมาแค่สงครามเดียว
ตั้งแต่ปี 1900 เป็นต้นมา
มีสงครามนับครั้งไม่ถ้วน
พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากทุกคน
...
แม้ว่าหนังสือเล่มนี้จะจบอย่างค่อนข้างมีความสุข
สองชีวิตภายหลังสงครามมาเจอกัน
และอยู่เพื่อกันและกัน
ผมเชื่อว่ามีหลายๆคนที่ไม่ได้มีบั้นปลายที่ดีอย่างนี้
...
บนแผ่นดินนี้สงครามไม่เคยจบสิ้น
การสูญเสียไม่เคยสิ้นสุด
น้ำตายังคงหลั่งรินอยู่
...
รัฐตั้งอยู่บนความสูญเสียของประชาชน!!
...
ไม่รู้ว่าเคยอ่านกันรึยัง
ชีวิตคนคนนึงที่สูญเสียแทบทุกสิ่ง
แต่ยังคงต่อสู้และมีความสุขกับชีวิตต่อไปได้
หนังสือเล่มนี้หนาเพียงเกือบ 70 หน้า
แต่ให้แง่คิดและมุมมองหลายอย่างมาก
ถ้ายังไม่เคยอ่าน ลองอ่านดูนะครับ
ชะตาชีวิต แปลจากวรรณกรรมภาษารัสเซียเรื่อง Судьба Человека
เขียนโดย Mikhail Aleksandrovich Sholokhov นักเขียนรางวัลโนเบลประจำปี 1965
แปลโดย อนันต์ชัย เลาหะพันธุ
พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2524 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
